Sporazum Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije i kraljevske jugoslovenske vlade od 1. novembra 1944. (Beogradski sporazum Tito-Šubašić)
Pročitaj mi

Polazeći od principa državnog kontinuiteta i činjenice da je Jugoslavija priznata u Društvu naroda u svom starom obliku, Josip Broz Tito, predsednik NKOJ-a i Ivan Šubašić, predsednik kraljevske jugoslovenske vlade sporazumeli su se da "kralj Petar Drugi ne ulazi u zemlju dok narodi o tome ne donesu svoju odluku, a u njegovoj otsutnosti kraljevsku vlast, da vrši Kraljevsko namesništvo", da se obrazuje zajednička vlada i utvrdili su njen sastav.

Uz ovaj sporazum data su dva aneksa. U prvom se određuje rok za održavanje izbora posle konačnog oslobođenja Jugoslavije koji će se zasnivati na Zakonu o izborima za ustavotvornu skupštinu. Utvrđeno je da AVNOJ do konstituisanja ustavotvorne skupštine vrši zakonodavnu, a vlada izvršnu funkciju. U drugom aneksu regulisani su položaja namesnika i upravljanje kraljevim imanjima.

Kralj Petar II je 2. marta 1945. postavio kraljevske namesnike i na njih preneo svoja ovlašćenja do izbora za ustavotvornu skupštinu koja je trebalo da odluči pitanje oblika vladavine. Preko Namesništva Jugoslavija se pred spoljnim svetom predstavljala u svom starom obliku.

Na osnovu Beogradskog sporazuma i preporuka Krimske konferencije formirana je 7. marta 1945. Privremena narodna vlada Demokratske Federativne Jugoslavije. Njenim formiranjem nestalo je dotadašnjeg paralelizma vlada, odnosno "dualizma" ili "dvojstva" vlada. Obrazovanju Privremene vlade prethodilo je raspuštanje kraljevske jugoslovenske vlade i NKOJ-a.

 

Spisak konstitutivnih akata

© Arhiv Jugoslavije 2008 | designed & produced by MASSVision, powered by cMASS